klasyk na dziś to krs-one mc’s act like they don’t know [ponownie primo na bicie], z płytki o tytule KRS ONE, rok wydania: 1995. ogólnie, nie tylko biorąc pod uwagę twórczość the teachera, ale myśląc o wszystkich płytkach ever – ten albumik krsa jest zdecydowanie w czołówce najlepszych płyt wszechczasów. jakoś nigdy mi się nie znudziła.

widzę, że hugh podłapał pomysł, trzeba więc brnąć dalej..
daleko szukał nie będę. kawałek do którego zawsze będę wracał, kawałek, który póki co wciąż wygrywa z większością [jeśli nie wszystkimi] produkcji „nowych czasów”.. rakim when i b on the mic [Premier na bicie], z płytki The Master, rok 1999, „tylko” 10 lat temu..